Cześć, nazywam się Daniel Marczak i jestem doktorantem na Politechnice Warszawskiej.
Moim celem jest tworzenie modeli uczenia maszynowego, które stale dostosowują się do zmieniającego się świata i są rozwijane w sposób oparty zdecentralizowany, modułowy i wydajny. W szczególności interesuje mnie uczenie ciągłe (continual learning), które jest efektywnym i wydajnym sposobem aktualizowania modeli bez utraty wcześniej nabytych zdolności. Ostatnio skupiam się na zrozumieniu i udoskonalaniu “fuzji modeli” (model merging) — czyli znajdowaniu szybkich i tanich sposobów na łączenie wiedzy z wielu modeli eksperckich.
Poza pracą lubię podróże, wspinaczkę i dobre jedzenie.
Zapraszam do kontaktu.
Google Scholar